Blog

  • Stof tot nadenken

    13 augustus 2013
    Denise Krul

     

     

    Wij hebben een jong volwassene in huis. Zelfbenoemd vanaf de dag dat ze, nu 2 jaar geleden, voet over de drempel van de middelbare school zette. Vorige week was ze met 2 vriendinnen naar talenkamp in Engeland. Alle nieuwe media ten spijt bleek het nog best lastig contact met de dames te krijgen. Sms'jes en Whatsappjes bleven niet tot nauwelijks beantwoord. Tot ik op enig moment een groeps whappje verstuurde met het voorstel de volgende week met een stel naar de film te gaan; binnen een minuut kwam er antwoord; "Jaaa!" Via de moeder van een van de vriendinnen vernam ik dat de dames de eerste vrije middag de H&M in Londen in waren gedoken - deze is echt anders dan in Nederland mam! - om daar in een middag de helft van het weekgeld te spenden.

     

    Slaapkamers van jong volwassenen zijn eigenlijk no-go-area. Desondanks besloot ik deze week aan te grijpen om het buitengewoon hachelijke avontuur aan te gaan mijn dochters kamer op te ruimen. 2 jaar aan oude schriftjes, notitieblokken en werkboeken kwam voorbij, evenals allerhande kansloos versleten speelgoed uit vervlogen tijden, stukgelezen kinderboeken lekkende nagellakflesjes en wat al niet meer. Nog wat uitdagender bleek de klerenkast. Mijn dochter lijdt aan het euvel waar veel volwassen vrouwen ook mee te kampen hebben; een kast vol kleding maar niets om aan te doen. Echter inmiddels is me ook duidelijk waarom; de leukste outfitjes kwamen de kast uit, in maat 152 tot en met 168... Met haar 1,75m en maat S/36 is dit natuurlijk volstrekt geen optie meer. Enkele uren en een aantal hevige niesbuien - een kleding kast opruimen blijkt een stoffig klusje - verder bleef er een zielig stapeltje tops, truien, jasjes en broeken over, waar je als 14 jarige natuurlijk schromelijk tekort aan komt. In totaal hebben 6 vuilniszakken het huis verlaten, richting kliko, goede doel en kennissen met kids met goede smaak :)

     

    Sinds zondag is ze weer thuis, vol enthousiaste verhalen en, zo gaf ze toe, toch ook weer blij om thuis te zijn. Na weer een vertrouwd avondje samen Romcoms kijken bekende ze dat ze het toch eigenlijk wel fijn vond om in zo'n fris opgeruimde kamer te kunnen gaan slapen. Ik beaamde "Ja lekker hè om zo licht te leven?" Dat was ze met me eens. Waarop ik daar aan toevoegde; "en het schijnt dat je ook een stuk gelukkiger leeft met veel minder spullen."

    "Oh ja, wie zeggen dat mam? Arme of rijke mensen?"

     

    Denise Krul

     

     

     

Reacties

Er zijn nog geen reacties op dit bericht.

 

Reactie toevoegen

Limited Collection

Inloggen Als u al een account heeft kunt u hieronder inloggen met uw e-mailadres en op de regel daaronder uw wachtwoord:

Wachtwoord vergeten? Klik hier

Inloggen